گوش کن

گوش کن

                           جاده صدا می زند از دور قدمهای تو را.

 چشم تو زینت تاریکی نیست.

 پلکها را بتکان، کفش به پا کن و بیا.

 و بیا تا جایی

                          که پر ماه به انگشت تو هشدار دهد.

 و زمان روی کلوخی بنشیند با تو.

 و مزامیر شب اندام تو را

                          مثل یک قطعۀ آواز به خود جذب کند.

 پارسایی است در آنجا که تو را خواهد گفت:

                   بهترین چیز رسیدن به نگاهیست که از حادثۀ عشق تَر است.

                                                                                   سهراب سپهری